هذا 1 ) . . . معانيها 2 ) . . . و اما بناء على 3 ) 1 ) نزاع بين حقيقت شرعى و عدم آن 2 ) شرعيه 3 ) مقام اثبات و خارج ؛ بنابر پذيرش اين مبنا كه الفاظ احكام شرعى قبل از شريعت اسلام بوجود آمده باشد : [ بنابراين مبنا كه الفاظ احكام شرعى قبل از شريعت اسلام بوجود آمده‌اند حقيقت شرعيه ثابت نيست ] مصنف مىفرمايند بنابر پذيرش اين مبنا ، حقيقت شرعيه ثابت نيست زيرا اين الفاظ اصلا در شريعت اسلام وضع نشده است تا حقيقت شرعيه ثابت شود ، بلكه قبل از اسلام در معانى شرعيه وضع شده و در همان معانى استعمال مىشود و بعد از گذشتن آن اديان در شريعت اسلام هم در همان معانى قبلى استعمال مىشد ، پس موضوع له احكام شرعيه همان معناى لغويه آنها بوده و شارع مقدس هيچگونه وضعى نسبت به اين الفاظ ندارد ، شاهد بر اين مطلب آيات بسيارى است كه دلالت دارد كه اين الفاظ در اديان گذشته در همان معانى شرعيه استعمال مىشده ، از قبيل : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ ( بقره - 183 ) وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا ( حج - 27 ) وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا ( مريم - 31 ) فَلا صَدَّقَ وَ لا صَلَّى ( قيامه - 31 ) قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ( مدثر - 42 ) أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى عَبْداً إِذا صَلَّى ( علق - 9 ) همچنين روايات نيز بر اين مطلب دلالت دارند مثل :